Deze website kent beperkingen wat betreft het gebruik. Het wordt aanbevolen om een ​​browser zoals Edge, Chrome, Safari of Firefox te gebruiken.

Gratis verzending in België voor bestellingen boven €95.

Mand 0

Meer producten beschikbaar voor aankoop

Producten
Uw bestelling komt in aanmerking voor gratis verzending. Je bent nog [bedrag] verwijderd van gratis bezorging!
Subtotaal Vrij
exclusief belastingen en verzendkosten

Tour de Fiz: Overnachtingen in berghutten met kinderen

Voordat u dit artikel gaat lezen, is het belangrijk om de volgende punten te weten over wandelen in berghutten met kinderen:

Ik wilde dit artikel schrijven omdat ik tijdens de voorbereiding van ons wandelproject met kinderen in berghutten weinig complete en concrete informatie vond met betrekking tot de vragen die ik mezelf stelde, met name over de leeftijd van de kinderen en hun wandelvermogen.
Dit artikel beschrijft onze familieavonturen in berghutten met kinderen; het is natuurlijk mogelijk om de tocht op een andere manier te doen of langere of kortere etappes te plannen, afhankelijk van de wensen van de kinderen.
Veel leesplezier! En vooral: mocht je besluiten een klein stukje van dit bergpad te bewandelen, al is het maar voor één nacht in een berghut met je kinderen, dan is het delen van onze ervaring vast nuttig geweest 🙂

Dit was de eerste en belangrijkste vraag die ik had over deze wandeling in het middengebergte en de tocht naar een berghut met kinderen: zullen de kinderen het tempo kunnen bijhouden en, belangrijker nog, zullen ze het leuk vinden?

Onze kinderen zijn respectievelijk 8, 6,5 en 4,5 jaar oud. We gaan niet elk weekend wandelen, maar ze zijn wel sportief en actief, spelen veel buiten, fietsen naar school, doen buitenschoolse sportactiviteiten, enzovoort.

In het voorjaar hadden we een paar uitstapjes in de buitenlucht gemaakt (zie artikel hierover) en ik wist daarom dat ze fysiek in staat waren om een ​​paar uur te wandelen (met pauzes :), al zou de motivatie een heel ander verhaal zijn 🙂

Uiteindelijk hebben we 5200 meter hoogteverschil overbrugd, waarvan 2600 meter bergop en 2600 meter bergaf, met kortere en langere wandeldagen van 3 tot 6 uur.

Tip: De moeilijkste stap is die eerste, je zult er geen spijt van krijgen 🙂

Voordat ik onze route en de kindvriendelijke berghutten in detail beschrijf, nodig ik u uit om eerst een kijkje te nemen bij... de kaart van de Tour de Fiz Dat heeft ons enorm geholpen bij het plannen van onze reis.

Ten tweede is het belangrijk om te weten dat de aangegeven tijden gelden voor een wandeling in een 'gezinstempo' met kinderen die al ouder waren dan de onze. Wij deden er over het algemeen 1 tot 2 keer zo lang over, waardoor we konden genieten van het meer, het uitzicht, een pauze of een picknick.

Dag 1:
  • Parkeerplaats Fardelay bij de Refuge des Fonts: We laten de auto 5 dagen op de parkeerplaats staan ​​en pakken met het hele gezin onze spullen in voor 5 nachten in de bergen. Zoals het gezegde luidt: de eerste stap is altijd de moeilijkste. Nou, hier zijn we dan! En daar gaan we. We bereiken de berghut in 2 uur (de aangegeven reistijd is 1 uur en 25 minuten). Link naar de opvanglocatie

Dag 2:

  • Een prachtige klim die ons van de Refuge des Fonts naar de Refuge de Alfred Wills brengt via Lac d'Anterne. We wandelen 3 uur in de ochtend, nemen een pauze van 1 uur rond het middaguur en lopen vervolgens nog 2 uur in de middag om de berghut te bereiken. De marmotten zijn in grote aantallen aanwezig, de zon schijnt en het meer is prachtig. Link naar de opvanglocatie
Dag 3:
  • We wandelen 's ochtends drie uur, nemen een uur pauze bij de Col d'Anterne (2257 m) voor een picknick en komen vroeg in de middag aan bij de berghut Moede. Daar kunnen we ontspannen, met de kinderen spelen, kaartspelen, tekenen en onze notitieboekjes vullen, met uitzicht op de Mont Blanc. Link naar de opvanglocatie
Dag 4:
  • Een korte dag, alleen maar bergafwaarts, 2,5 uur naar de berghut Châtelet (geschatte tijd 1 uur en 40 minuten). We picknicken in de hut, nog steeds met uitzicht op de Mont Blanc; de kinderen vinden het heerlijk om de middag samen te spelen, maar we maken een korte omweg naar Lac Vert. Link naar de opvanglocatie
Dag 5:
  • De grote dag: we klommen van 1292m naar 2032m, via de Passy Plaine Joux (bekend bij paraglidingliefhebbers). De klim was behoorlijk steil, maar we hielden vol en motiveerden de groep. 🙂 De berghut Platé wachtte ons op midden in het rotsachtige landschap. We kwamen rond 15:30 uur aan bij de hut, waardoor het een geweldige wandeldag was, maar er ook nog tijd was voor een fijne pauze met kaartspelletjes en een drankje. Link naar de opvanglocatie
Dag 6:
  • De laatste dag was het alleen maar bergafwaarts (een lange afdaling), na de Col de la Portette. We staken de Dérochoir over (een gevaarlijk stuk dat we eigenlijk wilden oversteken, maar ervaren wandelaars raadden het af met kinderen) om het zelf te bekijken, en daalden vervolgens af naar de Refuge de Sales, waar we picknickten en terugkeerden naar de auto. De totale aangegeven tijd was 4 uur en 40 minuten; wij deden er 6 uur over.

In berghutten worden de maaltijden geserveerd tussen 18:30 en 19:30 uur, afhankelijk van de hut. Je gaat dus vrij vroeg naar bed en staat rond 7 of 8 uur op. Met halfpension hoef je je geen zorgen te maken over koken, wat een prettige bijkomstigheid is 🙂 Het menu wordt door de hut samengesteld (kaasfondue en een bergmaaltijd).

Tip: De hutten bieden halfpension en picknicks aan, waardoor we geen eten hoeven mee te nemen, afgezien van kleine snacks en mueslirepen.

Dit is waarschijnlijk de meest verwachte alinea van het hele artikel 🙂 Het eerste goede nieuws is dat we, als we met kinderen verschillende opvangcentra bezoeken, moeten lopen om bij onze overnachtingsplekken te komen. Dus klagen of treuzelen heeft geen zin, want uiteindelijk is er geen andere optie dan in beweging te blijven. Ik wil ouders geruststellen: het grootste voordeel van deze reis is dat we elke dag toegang hebben tot een weg, mocht dat nodig zijn (voor het geval we de geplande route moeten inkorten).

Voor vertrek:
  • Voordat we vertrokken, hebben we de kinderen de route, de accommodaties, enzovoort, laten zien aan de hand van de IGN-kaart.
  • Ze hadden elk ontvangen een gepersonaliseerde rugzak Wat je mee moet nemen: een waterfles, een knuffel, een zaklamp en een reisdagboek (leuke en lichte spullen).
  • We hadden ook voor ieder van hen een logboek klaargelegd, met stickers, stiften, enz., genoeg om thuis alvast met het logboek te beginnen en erin te komen.
Tijdens de wandeling:
  • Tijdens de wandeling praatten we, zongen we, lachten we en probeerden we van het 'ga je gang!' een 'wat denk je dat we vanavond gaan eten?' te maken.
  • Soms beloofden ze ook een klein drankje als aperitief (een Orangina voor €5 is iets waar je echt voor moet werken), dus dat was weer een ander gespreksonderwerp.
  • Sommige schuilplaatsen hebben ook een mooie inktstempel; vergeet niet ernaar te vragen, het is een leuk souvenir om in je logboek te plakken.
Na de wandeling:
  • Na de wandeling hadden we drie nachten in een ingerichte tent aan het meer van Aiguebelette geboekt, een beloning die alle verwachtingen overtrof, te oordelen naar de stralende ogen van de kinderen: zwembad, meer, jeu de boules, schommel en ijs, wat wil je nog meer?

Tips: Gesprekken met kinderen van 4, 6 en 8 jaar hoeven niet per se filosofisch te zijn. De sleutel is om je ouderlijke verbeelding te gebruiken: Hebben we het op school over 'Rikki' gehad? Nou, Rikki heeft vrienden, Rikki gaat op vakantie. We maken rijmpjes, waarbij we om de beurt een woord gebruiken: Brood-bad-vol. We zoeken woorden die met dezelfde letter/lettergreep beginnen: Notitieboekje-Vrachtwagen-Pinda- enzovoort, en we herhalen die elke dag. Het belangrijkste is om te communiceren en vooruit te komen zonder dat het kind het doorheeft, alsof je het kind bij de woorden vasthoudt in plaats van bij de hand. 🙂

De kinderen dragen hun eigen tassen; het hoort bij de trektocht en is iets waar ze trots op zijn. Het geeft ze ook de mogelijkheid om hun eigen privéruimte te hebben in de berghutten, samen met andere kinderen. Dit is wat ze bij zich hadden:

  • Pet, zonnebril
  • Zaklamp (een groot deel van de motivatie ligt in de zaklamp op 6-jarige leeftijd)
  • De waterfles (net zoals op school, tenslotte)
  • Een logboek, om in te schrijven en te tekenen, en een pen.
  • Doudou (in zakformaat, we hadden er goed aan gedaan de levensgrote Dauphine in de auto te laten staan)
  • Het korte tienuurjournaal van de dag

Tip: Elke ochtend maakt het kind zijn of haar tasje klaar zodat er niets vergeten wordt (na controle door mama en papa, toch? 🙂

We hadden onze koffers met grote zorg ingepakt, volgens het advies in Deze link is voor 'gezinsopvang'. Een wandeltocht met kinderen organiseren is immers niet iets wat je op het laatste moment kunt regelen.

Wij volwassenen droegen alles wat we nodig hadden (reservekleding, regenkleding, toiletartikelen en EHBO-set, slippers, slaapzakvoering, opladers, enz.).

Dit heeft ons enorm geholpen:

  • Tupperware-bakjes voor picknicks (die soms koude salades bevatten) die vervolgens kunnen worden omgevormd tot een klein, goed afgesloten bakje.
  • Waszakken, één per kind. Zo krijgt elk kind elke avond een tas mee voor de pyjama en de kleding voor de volgende dag.
  • De slippers om in de schuilkelders te dragen.
  • Een grote, open vuilniszak om in je rugzak te stoppen, zodat de inhoud beschermd is tegen hevige regen.
  • Een zonneoplader (omdat elektriciteit schaars is)

Iets wat we gemakkelijk hadden kunnen vergeten:

  • Verklein de inhoud van je toilettas... en neem echt alleen het hoognodige mee.
  • Bordspellen: alle opvangcentra hebben spellen zoals UNO, Memo, enz... één pak kaarten was voldoende geweest.
  • Kleur- en oefenboeken: Omdat er regen voorspeld was, hadden we spullen meegenomen om de kinderen bezig te houden, maar uiteindelijk is de berghut zelf al een speelplek en is het logboek meer dan genoeg om in te tekenen en te kleuren.
  • We hadden zowel een regenjas als een poncho, één was voldoende geweest.
    Eén handdoek is voldoende; uiteindelijk gaat het bij wassen vaak maar om een ​​snelle wasbeurt, dus een kleine handdoek is genoeg.

Tip: Weeg de tassen voordat je vertrekt. Die van ons wogen ongeveer 10 kg per stuk, met een beetje moeite hadden ze ongetwijfeld lichter gekund.

Andere artikelen

Les meilleurs poissons d’avril de Saki Party

De beste aprilgrappen van Saki Party

1: Gekleurde melk De perfecte grap om de dag goed te beginnen: giet een paar druppels voedselkleurstof (uit het bakafdeling) in een pak melk en zet het in de koelkast....