Deze website kent beperkingen wat betreft het gebruik. Het wordt aanbevolen om een ​​browser zoals Edge, Chrome, Safari of Firefox te gebruiken.

Gratis verzending in België voor bestellingen boven €95.

Mand 0

Meer producten beschikbaar voor aankoop

Producten
Uw bestelling komt in aanmerking voor gratis verzending. Je bent nog [bedrag] verwijderd van gratis bezorging!
Subtotaal Vrij
exclusief belastingen en verzendkosten

Familiewandeltocht rond de gletsjers van Vanoise: een 7-daags avontuur met onze kinderen

Voordat u dit artikel gaat lezen, is het belangrijk om de volgende punten te weten over wandelen in berghutten met kinderen:

Ik wilde dit artikel schrijven omdat ik tijdens de voorbereiding van ons wandelproject met kinderen in berghutten weinig complete en concrete informatie vond met betrekking tot de vragen die ik mezelf stelde, met name over de leeftijd van de kinderen en hun wandelvermogen.
Dit artikel beschrijft onze familieavonturen in berghutten met kinderen; het is natuurlijk mogelijk om de tocht op een andere manier te doen of langere of kortere etappes te plannen, afhankelijk van de wensen van de kinderen.
Veel leesplezier! En vooral: mocht je besluiten een klein stukje van dit bergpad te bewandelen, al is het maar voor één nacht in een berghut met je kinderen, dan is het delen van onze ervaring vast nuttig geweest 🙂

Dit was de eerste en belangrijkste vraag die ik had over deze wandeling in het middengebergte en de tocht naar een berghut met kinderen: zullen de kinderen het tempo kunnen bijhouden en, belangrijker nog, zullen ze het leuk vinden?

Onze kinderen zijn respectievelijk 10, 8,5 en 6,5 jaar oud. We gaan niet elk weekend wandelen, maar ze zijn wel sportief en actief, spelen veel buiten, fietsen naar school, doen buitenschoolse sportactiviteiten, enzovoort.

Na een buitengewone eerste ervaring twee jaar geleden ( de Tour de Fiz – ik vertel je er hier alles over ), weet ik dat ze fysiek in staat zijn om meerdere uren te lopen (met pauzes :).

Deze wandeling is sportiever, zwaarder, langer en de herinneringen en ervaringen die je ermee opdoet, zijn daarop afgestemd!

Tip: De moeilijkste stap is die eerste, je zult er geen spijt van krijgen 🙂

Na een succesvolle eerste ervaring tijdens de Na de Tour du Fiz besloten we een nieuw bergavontuur aan te gaan: dit keer kozen we voor de Ronde van de Vanoise-gletsjers .

Dit schitterende circuit in het hart van de Nationaal park Vanoise Dit gaf ons de gelegenheid om zeven dagen midden in de natuur door te brengen, omringd door spectaculaire landschappen en imposante gletsjers, samen met onze drie kinderen van 10, 8 en 6 jaar. Deze familiewandeling werd afgewisseld met overnachtingen in berghutten, waar de warme ontvangst en de gedeelde momenten onze ervaring nog specialer maakten.

We hebben onze auto achtergelaten bij De parkeerplaats Fontanettes in Pralognan-la-Vanoise is het begin- en eindpunt van deze prachtige route. Hieronder vind je het verhaal van onze tocht, stap voor stap, inclusief de afstanden en wandeltijden aangepast aan een kindertempo (inclusief pauzes).

Tip: Zelfs begin juli kan er nog sneeuw liggen. Controleer de omstandigheden voordat u vertrekt, ook al zijn uw berghutten al sinds maart volgeboekt.

Dag 1: Pralognan-la-Vanoise – Refuge du Col de la Vanoise
  • Afstand : 6,5 km
  • Geschatte duur: 4 uur (vertrek 12:55 – aankomst 16:30)
  • We begonnen onze eerste wandeldag met een klim naar de Refuge du Col de la Vanoise, langs Lac des Vaches. De eerste dag is vaak de zwaarste, omdat er flink wat geklommen moet worden om de hogere hoogtes te bereiken. Bij aankomst bij de berghut, een groot gebouw met 120 bedden, voelde het een beetje aan als een industrieel gebouw, omdat verschillende groepen er een paar dagen achter elkaar verbleven om 's ochtends vroeg de gletsjers te bedwingen. Link naar de opvanglocatie
Dag 2: Col de la Vanoise Refuge – Entre Deux Eaux Refuge
  • Afstand : 8 km
  • Geschatte duur: Vertrek om 4.00 uur, aankomst om 9.00 uur – aankomst om 13.00 uur
  • De volgende dag vervolgden we ons avontuur en daalden we af naar de berghut Entre Deux Eaux. Dit gedeelte is relatief gemakkelijk, met een geleidelijke afdaling langs beekjes. Omdat de sneeuw dit jaar laat was gevallen, moesten we een sneeuwveld oversteken, wat de oversteek wat uitdagender maakte en voor een aantal onvergetelijke momenten zorgde. Kortom, het was ideaal terrein voor kinderen, die in hun eigen tempo konden wandelen en de omringende flora en fauna konden ontdekken. Een zeer kindvriendelijke berghut, op menselijke schaal, als een heruitgave van het huisje op de prairie. Link naar de opvanglocatie
Dag 3: Entre Deux Eaux Refuge – Arpont Refuge
  • Afstand : 16 km
  • Geschatte duur: Vertrek om 7:30 uur, aankomst om 9:30 uur – 17:00 uur
  • Deze dag was langer en technisch uitdagender. We wisten dat het essentieel was om onze voortgang op een kaart bij te houden, zodat we pauzes konden plannen op basis van de voortgang van de groep. We doorkruisten diverse landschappen: bergmeren, alpenweiden, sneeuw, bossen en grindpaden, voordat we aankwamen bij de Refuge de l'Arpont, die alleen per helikopter bereikbaar is (94 bedden). Het uitzicht op de bergen is adembenemend en het nieuwe panoramische terras geeft een welkome boost aan het moreel, vooral met een gezamenlijk aperitief. Link naar de opvanglocatie
Dag 4: Arpont Refuge – Plan Sec Refuge
  • Afstand : 18 km
  • Geschatte duur: Vertrek om 8.00 uur, 9.00 - 17.00 uur
  • De langste dag van de week, maar met relatief weinig hoogteverschil. We vervolgden onze wandeling over paden die altijd zeer toegankelijk waren voor kinderen. De aankomst bij de Refuge du Plan Sec was een heerlijke tussenstop voor iedereen; de ontvangst was wederom zeer warm en vriendelijk, met een kleine familiekamer die een welkome afwisseling was van de slaapzalen. Link naar de opvanglocatie
Dag 5: Plan Sec Refuge – Dent Parrachée Refuge
  • Afstand : mini km
  • Geschatte duur: 1 uur (9:30-10:30)
  • Na twee lange dagen hadden we een veel kortere dag gepland om onze batterijen op te laden en onszelf wat vrije tijd te gunnen, om als gezin te spelen of 's middags een korte wandeling te maken zonder onze rugzakken. Dus gingen we richting de Refuge de la Dent Parrachée, waar we om 10 uur 's ochtends aankwamen voor een heerlijk ontspannen dag tussen de marmotten. En gelukkig voor ons was het de enige dag van de week dat het regende. Dus we speelden terwijl we crêpes aten. Link naar de opvanglocatie
Dag 6: Dent Parrachée Refuge – Col de la Pêche Refuge
  • Afstand : 8 km
  • Geschatte duur: 6.00 uur (vertrek 8.00 uur - aankomst 14.00 uur)
  • De wandeling tussen de Dent Parrachée en de Refuge du Col de la Pêche voert over de Col d'Aussois, op bijna 3000 meter hoogte. Ook hier is er sneeuw en grind, maar ook gemzen en steenbokken. De afdaling naar de Col de la Pêche is pittig, en het passeren van een kleine Beaufort-kaasproducent is een echte beloning. Aankomst bij de berghut, die erg populair is bij toeristen en een stopplaats voor veel dagwandelaars. We laten het ruige berglandschap voorgoed achter ons. Link naar de opvanglocatie
Dag 7: Refuge du Col de la Pêche – Pralognan-la-Vanoise
  • Afstand : 6 km
    Geschatte duur: 5 uur (met veel pauzes langs de rivier)
    Op onze laatste dag keerden we terug naar Pralognan-la-Vanoise, de rivier volgend. Dit laatste stuk stelde ons in staat om rustig af te dalen naar het dal, voldaan dat we deze prachtige familiewandeling in de bergen hadden voltooid. Eenmaal in Pralognan aangekomen, namen we een pauze bij de ingang van het dorp, vlakbij de rivier, terwijl het 'hoofd van de familie' de auto ging halen van de parkeerplaats.
  • In berghutten worden de maaltijden geserveerd tussen 18:30 en 19:30 uur, afhankelijk van de hut. Je gaat dus vrij vroeg naar bed en staat rond 7 of 8 uur op. Met halfpension hoef je je geen zorgen te maken over koken, wat een prettige bijkomstigheid is 🙂 Het menu wordt door de hut samengesteld (kaasfondue en een bergmaaltijd).

Tip: De hutten bieden halfpension en picknicks aan, waardoor we geen eten hoeven mee te nemen, afgezien van kleine snacks en mueslirepen.

Waarschijnlijk de meest verwachte alinea van het hele artikel 🙂 Het eerste goede nieuws is dat het bezoeken van verschillende opvangcentra met kinderen ons 'dwingt' om te lopen naar onze overnachtingsplek. Dus klagen of treuzelen heeft geen zin, want uiteindelijk is er geen andere optie dan in beweging te blijven.

Voor vertrek:
  • Voordat we vertrokken, hebben we de kinderen de route, de accommodaties, enzovoort, laten zien aan de hand van de IGN-kaart.
  • Ze hadden elk ontvangen een gepersonaliseerde rugzak Wat je mee moet nemen: een waterfles, een knuffel, een zaklamp en een reisdagboek (leuke en lichte spullen).
  • We hadden ook voor ieder van hen een logboek klaargelegd, met stickers, stiften, enz., genoeg om thuis alvast met het logboek te beginnen en erin te komen.
Tijdens de wandeling:
  • Tijdens de wandeling praatten we, zongen we, lachten we en probeerden we van het 'ga je gang!' een 'wat denk je dat we vanavond gaan eten?' te maken.
  • Soms beloofden ze ook een klein drankje als aperitief (een Orangina voor €5 is iets waar je echt voor moet werken), dus dat was weer een ander gespreksonderwerp.
  • Sommige schuilplaatsen hebben ook een mooie inktstempel; vergeet niet ernaar te vragen, het is een leuk souvenir om in je logboek te plakken.
Na de wandeling:
  • Na de wandeling hadden we twee nachten geboekt in een hotel met een zwembad, een beloning die het zeker waard was, te oordelen naar de stralende ogen van de kinderen.

Tips: Gesprekken met kinderen van 6, 8 en 10 jaar hoeven niet per se filosofisch te zijn. De sleutel is om je ouderlijke verbeelding te gebruiken: Hebben we het op school over 'Rikki' gehad? Nou, Rikki heeft vrienden, Rikki gaat op vakantie. We maken rijmpjes, waarbij we om de beurt een woord gebruiken: Brood-bad-vol. We zoeken woorden die met dezelfde letter/lettergreep beginnen: Notitieboekje-Vrachtwagen-Pinda- enzovoort, en we herhalen die elke dag. Het belangrijkste is om te communiceren en vooruit te komen zonder dat het kind het doorheeft, alsof je het kind bij de woorden vasthoudt in plaats van bij de hand. 🙂

De kinderen dragen hun eigen tassen; het hoort bij de trektocht en is iets waar ze trots op zijn. Het geeft ze ook de mogelijkheid om hun eigen privéruimte te hebben in de berghutten, samen met andere kinderen. Dit is wat ze bij zich hadden:

  • Pet, zonnebril
  • Zaklamp (een groot deel van de motivatie ligt in de zaklamp op 6-jarige leeftijd)
  • De waterfles (net zoals op school, tenslotte)
  • Een logboek, om in te schrijven en te tekenen, en een pen.
  • Doudou (in zakformaat, we hadden er goed aan gedaan de levensgrote Dauphine in de auto te laten staan)
  • Het korte tienuurjournaal van de dag
  • De volwassenen droegen ook hun eigen kleren (dat was hun wens).

Tip: Elke ochtend maakt het kind zijn of haar tasje klaar zodat er niets vergeten wordt (na controle door mama en papa, toch? 🙂

We hadden onze koffers met grote zorg ingepakt, volgens het advies in Deze link is voor 'gezinsopvang'. Een wandeltocht met kinderen plannen is immers niet iets wat je op het laatste moment kunt doen.

Wij volwassenen droegen de meeste benodigdheden, hoewel de kinderen op eigen verzoek ook hun eigen spullen bij zich hadden.

Dit heeft ons enorm geholpen:
  • Tupperware-bakjes voor picknicks (die soms koude salades bevatten) die vervolgens kunnen worden omgevormd tot een klein, goed afgesloten bakje.
  • Waszakken, één per kind. Zo krijgt elk kind elke avond een tas mee voor de pyjama en de kleding voor de volgende dag.
  • De slippers om in de schuilkelders te dragen.
  • Een grote, open vuilniszak om in je rugzak te stoppen, zodat de inhoud beschermd is tegen hevige regen.
  • Een zonneoplader (omdat elektriciteit schaars is)
Iets wat we gemakkelijk hadden kunnen vergeten:
  • Verklein de inhoud van je toilettas... en neem echt alleen het hoognodige mee.
  • Bordspellen: alle opvangcentra hebben spellen zoals UNO, Memo, enz... één pak kaarten was voldoende geweest.
  • Kleur- en oefenboeken: Omdat er regen voorspeld was, hadden we spullen meegenomen om de kinderen bezig te houden, maar uiteindelijk is de berghut zelf al een speelplek en is het logboek meer dan genoeg om in te tekenen en te kleuren.
  • We hadden zowel een regenjas als een poncho, één was voldoende geweest.
    Eén handdoek is voldoende; uiteindelijk gaat het bij wassen vaak maar om een ​​snelle wasbeurt, dus een kleine handdoek is genoeg.

Tip: Weeg de tassen voordat je vertrekt. Die van ons wogen ongeveer 10 kg per stuk, met een beetje moeite hadden ze ongetwijfeld lichter gekund.

De Tour des Glaciers de la Vanoise is een ideale wandelroute voor gezinnen die met kinderen de bergen willen verkennen. De berghutten bieden een welverdiende rustpauze na dagenlang wandelen, en de route is, hoewel lang, perfect geschikt voor kinderen die al wat wandelervaring hebben. Elke etappe biedt de mogelijkheid om een ​​nieuw aspect van de natuur te ontdekken: alpenweiden, gletsjers, beekjes, meren en een rijke en gevarieerde flora en fauna.

Dit bergavontuur was een ware verademing voor ons gezin, en we kunnen deze tour van harte aanbevelen voor een onvergetelijke vakantie in het hart van de Vanoise.

Tips voor een gezinswandeling

  1. Voorbereiding: Betrek uw kinderen bij de planning. Laat ze de route op een kaart zien, zodat ze zich betrokken voelen.
  2. Motivatie: Gebruik spelletjes om het wandelen leuker te maken. Praat over de landschappen die je onderweg tegenkomt.
  3. Geschikte uitrusting: Zorg ervoor dat elk kind een klein tasje met essentiële spullen bij zich heeft (waterfles, knuffel, notitieboekje).
  4. Flexibiliteit: Wees bereid het tempo aan te passen aan de behoeften van de kinderen. Regelmatige pauzes zijn essentieel.
  5. Geniet van elk moment: laat je verwonderen door de natuur en creëer samen onvergetelijke herinneringen.

Deze wandeling rond de gletsjers van Vanoise was een verrijkende ervaring voor ons hele gezin. We ontdekten samen de schoonheid van de bergen en versterkten onze band in een uitzonderlijke natuurlijke omgeving. Als je een soortgelijk avontuur overweegt, aarzel dan niet om deel te nemen aan deze prachtige berghuttenwandeling!

Tip: Dit jaar hebben we onze telefoons 10 dagen achter elkaar in vliegtuigmodus laten staan, zonder de regel te overtreden. Zo kunnen we volledig bij de kinderen zijn en even lekker ontspannen! Probeer het eens 🙂

Andere artikelen

Les meilleurs poissons d’avril de Saki Party

De beste aprilgrappen van Saki Party

1: Gekleurde melk De perfecte grap om de dag goed te beginnen: giet een paar druppels voedselkleurstof (uit het bakafdeling) in een pak melk en zet het in de koelkast....